top of page
  • Foto van schrijverVincent

D-day minus 1

Morgen is het zover!


Echt, het gaat gebeuren... morgen verhuizen we naar onze nieuwe thuis. Eindelijk, na zo lang zoeken, puzzelen, zwoegen, hopen, vallen en weer opstaan. Maar ook na zo lang rijkhalzend uitkijken naar dit moment, dromen, fantaseren en na vooral al heel lang heel veel goesting!


We wonen intussen 3 weken op een camping in onze caravan. In principe niets speciaals, want we gaan graag met onze caravan voor een paar weken weg. Dat "ding" tikten we op de kop de tweede week van Corona, weet je nog: toen je eigenlijk écht niet buiten mocht. Zelfs niet om met je hond te gaan wandelen... beste aankoop ooit. Maar de voorbije 3 weken was er toch eerder sprake van een haat-liefde relatie. Omdat we helemaal niet op vakantie waren, en dan is een caravan van een paar vierkante meter plots een heel klein, beklemmend ding waar je op elkaar gepakt zit terwijl je de dagdagelijkse taken (en werk-) probeert te blijven doen.


Morgen komt voor ons geen dag te vroeg dus. We hebben hier samen als gezin, maanden streepjes voor op de kalender getrokken. Dag per dag telden we af, en morgen gaat het gebeuren... ik kan het zelf amper geloven.


Deze avond, vlak voor ik dit schreef, hebben we ons zo goed mogelijk proberen voor te bereiden. Want we verhuizen voor de komende weken naar ons huis, met als enige huisraad wat we op dit moment in de caravan hebben liggen (remember, dat ding is een paar vierkante meter groot). Alweer een best atypisch gebeuren dus.


Om 11u moeten we bij de notaris zijn. Om 14u gaat in Competa, een dik half uur rijden van de notaris, het gemeentehuis dicht. Maar we moeten op tijd daar zijn om een document te krijgen waar we de kinderen (eindelijk!-) mee kunnen inschrijven op school. Geen tijd dus om terug te rijden naar de camping tussen akte en gemeentehuis. Maar we hebben een hond en een kat bij, die kunnen we niet alleen laten de hele dag op de camping. Bon: hond en kat moeten mee naar de notaris, en we laden bijgevolg maar de helft van de pick-up in met hoogstnoodzakelijke spullen voor de eerste dag. Kamperen kn eigen huis dus, we hebben namelijk niet eens bedden voor de kinderen tot onze verhuiswagen er is. Dat is voor binnen twee weken, valt wel mee dus. Maar selecties maken van wat je nodig hebt uit een al gemaakte selectie van wat past in een caravan doet je wel echt inzien wat de essentie is van je materiële spullen.


Je komt eigenlijk best wel lang voort met enkel datgene wat je echt elke dag nodig hebt. Als ik dan terug denk aan de containerladingen "brol" die we hebben weggesmeten, weggegeven of verkocht. En je telt daarbij hoe een gigantische container nog steeds gevuld klaarstaat om naar hier te rijden... dan denk ik dat onze eerste opgedane levensles alvast mag zijn dat we écht nooit meer zoveel spullen willen hebben in ons leven.


Less is more


(Maar ik ben zó ff'in blij dat we morgen zoveel meer plek hebben!!!!)


145 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page