top of page
  • Foto van schrijverKarlien

Cómpeta


Huizen zoeken online in Spanje, gaat via een agent en je zoekt zelf via Idealista – de Immoweb van Spanje. Daarop duid je dan een regio aan op de kaart en stel je wat criteria in, en daar komt dan een lijstje uit. Easy.

Nadat we maandenlang heel nauwkeurig een soort langgerekte worst tekenden die liep onder Malaga langs Estepona tot aan de grens met Gibraltar, maakte ik na de 100ste dag: “hoy, no hay nuevas obras” (er is vandaag niets nieuws verschenen), 1 keer de worst wat langer op de kaart, tot een uur boven Malaga.


Zo kwam er een enorme lijst aan huizen tevoorschijn, die mooi binnen ons budget pasten. De zoektocht begon opnieuw: foto per foto, beschrijving per beschrijving: is er een atelier? En plaats voor gasten? Een zwembad voor de kindjes? En is het dichtbij een school maar heeft het toch minstens een hectare ofzo land,… Laat ons gerust stellen dat we het niet heel gemakkelijk maakten.


Zodra we dus iets vonden dat binnen budget paste en alle vakjes aantikte, werden we argwanend: “het zal wel aan de landingsbaan van de luchthaven liggen”, of “het zal wel niet vergund zijn” of ook: “dat is sowieso alweer verkocht”. Maar 2 huizen leken geen van deze addertjes onder het gras te hebben. Allebei gelegen in Cómpeta.

Nooit van gehoord.


Google Maps open, satellietbeelden opzoeken en Streetview (jazeker: wegje per wegje, klikje per klikje, liepen we virtueel door dit dorp). We hadden inmiddels al héél wat Pueblos Blancos gezien in Andalucia en waren opnieuw toch wat sceptisch.

Je kunt immers op best ‘doodse toestanden’ stuiten: zowel aan de kust, waar eens laagseizoen alle Horeca sluit en er helemaal niets meer te beleven valt, maar zeker ook in het binnenland, waar kronkelige bergwegjes je tot aan groepjes witte huizen brengt, nog net iets minder afgelegen als pakweg Zermatt of Nepal, en waar al zeker minder te beleven valt.


Maar toch, Compéta, met haar – volgens Wikipedia - 3700 inwoners prikkelde onze aandacht: er stonden namelijk supermarktjes, een 10-tal bars en restaurants, een school én middelbare school en zelfs een dokter en tandarts op Maps…dat hadden we nog niet eerder gezien.

De locatie ging in AirBnB en zelfs daar waren de opties legio. Casa Maroma werd geboekt, een superhip dorpshuisje met dakterras. We boekten vluchten en Cindy van C View maakte maar liefst 6 afspraken voor huisbezoeken op de 2,5 dag dat we in Malaga zouden zijn.

Aangekomen in Compéta, reden we onze Fiat Panda vast in een straatje, dat zelfs daar te smal voor was en besloten we te voet verder te gaan naar de BnB. We waren instant verliefd op het dorp, dat ons met al haar dakterrasjes en gezellige pleintje heel erg aan Essaouira deed denken, het plaatsje in Marokko waar we eerder ons hart verloren.


Iedereen die we zagen was goedlachs, vrolijk en hulpvaardig. Na enkele gesprekken leerden we dat Compéta sinds het Wikipedia-artikel uit 2021 intussen meer dan 5000 inwoners had, waarvan ongeveer de helft uit andere delen van de wereld kwamen.

We liepen zonder enige afspraak binnen op de school, waar we enthousiast werden verwelkomd, kennismaakten met de leraar die er speciaal was om anderstalige kindjes te integreren en instructies kregen over hoe de kindjes konden worden ingeschreven.

Een enorme geruststelling en warme ervaring.

De eigenares van 1 van beide huizen die we bezochten, maakte prompt een reservatie voor ons in haar lievelingsrestaurant, Cortijo Paco, ongetwijfeld het beste van Cómpeta, super betaalbare fine dining in een soort Mamma-Mia achtig kader met een prachtig zicht en zonsondergang.


Ook de volgende dag liepen we rond, werden we enthousiast aangesproken, kregen we kaartjes, gelukwensen met onze zoektocht en de vraag te whatsappen als we iets gevonden hadden. Dit plaatsje zat heel erg goed.

Dit zou onze thuis worden.


De huizenzoektocht liep ook beter dan verwacht, we bleven over met beide huizen die elk onze verwachtingen ver overtroffen en zo hard van elkaar verschilden, dat de vergelijking bijna niet opgaat.


Het ene huis is hét bekendste, meest iconische huis van Cómpeta. “Villa Chile” ligt op een heuvel die de vallei, de zee en het dorp overkijkt van op 360° terrassen, ooit een restaurant en decor voor de prachtigste trouwfeesten. We voelden het al helemaal: hier konden we events en trouwfeesten organiseren, yoga retreats houden, een AirBnB openhouden én er was zoveel plaats voor het Atelier van Brandbaar dat we bijna moesten bedenken wat we nog met de ruimtes zouden kunnen doen.

Alles wat we konden opnoemen was er: fruitbomen? Si, claro. Stallen? Uiteraard (Vincent had terloops een pony beloofd aan onze 3-jaar oude kleuter…hope she forgets). Een waterbron? Uhu! Eentje met pompen en een eigen toren voor verdeling over de tuin en zwembad. Een huis met vlaggenmasten en een trap waardig aan een staatsportret. We hebben voor ieder huis een nickname, zodat we weten over welk het gaat in communicatie. Dit werd ‘burgemeester-huis’ en Vincent opperde de ambitie binnen enkele jaren een rood-geel-rode sjerp te dragen.


Op de valreep, op 2 uur voor we terug op het vliegtuig stapten, bezochten we er nog eentje. 20.000m2 land met olijf- en fruitbomen, een traditionele cortijo met historie, Andalusische details én enkele jaren gerenoveerd: state-of-the-art, instapklaar, met respect voor de architectuur maar alle hoogwaardige apparaten en materialen die je maar kunt wensen. De nickname? Million-dollar-view, you can guess why…

69 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven
bottom of page